حرف مفت

حرفمفت چیست؟ جهان در «حرف مفت» غوطه میخورد و ما در حال غرق شدن در آنیم (کارل برگستروم) ۱. حرفمفت جملهای است که گویندهی آن «اصلاً» دغدغهی صدق و کذبش را ندارد. او فقط در صدد متقاعد کردن دیگریست. با این تعریف، راه «حرف مفت» از راست و دروغ، هردو، جدا میشود. ۲. راستگو و دروغگو هر دو یک پیشفرض مشترک دارند، و آن این است که به حقیقتِ امر واقفاند. آنها با همین آگاهی کارشان را آغاز میکنند. به عبارت دیگر، آنها دغدغهی حقیقت را داشته و لذا خود را در حال کنش با حقیقت میبینند (راستگو تسلیم حقیقت و دروغگو دشمنی با حقیقت) ۳. اما «یاوهگو/حرفمفت زن» این پیشفرض را ندارد. نه به این دلیل که تلاش کرده اما نتوانسته به حقیقت پی ببرد، بلکه چون هیچ «دغدغهی حقیقت» را ندارد. گویا شخص یاوهگو در جهانی زیست میکند که حقیقت در آن معدوم و غایب است، لذا هیچ کنشی با آن را ضروری نمیداند. ۴. در حقیقت، «یاوهگو» از هر دو مقولهی عشق به حقیقت و نفرت از آن، خالی بوده و به جای آن «بیاعتنایی به حقیقت» را نشانده است. آنچه که برای او واجد اهمیّت است «متقاعد کردن دیگران» و همراه نمودن آنها با خود است. لذا، حرف مفت نه مصداق دروغ است و نه راست. ۵. اما یاوهگو برای رسیدن به هدف خود، متقاعد کردن دیگران، باید یک حقیقت، یعنی بیاعتناء بودنش به حقیقت، را پوشانده و وانمود کند که دغدغهی حقیقت را دارد. چرا که اگر مخاطب پی ببرد، حرف وی را نخواهد پذیرفت. پس در تحلیل نهایی، یاوهگو ترکیبی از «بیاعتنایی» و «فریبکاری» است. -در باب حرف مفت، هری فرانکفورت، ترجمهی محسن کرمی، انتشارات کرگدن (با تصرّف و تلخیص) “مزخرف گفتن و حرف مفت بدتر از دروغگویی است”برای تحمل رنج حماقت و درک بلاهت در گفتگو با دیگران، ر